காதல் கடிதம் எழுத ஏன் தாமதம்!

காதல் கடிதம் எழுத ஏன்  தாமதம்!

மேஷத்தில் ஆரம்பித்த காதல் கடிதம் முடியாததால்! என்னை மோசம் செய்கிறாய்  என்றாய்!

ரிஷபத்தில் நானும் காதல் கவிதையை  தொடர! எல்லாம் வேஷம் என்கிறாய்!

மிதுனத்தில் நானும் தொடர இதுதான்! இதுதான்! இன்னும் மெதுவாய் என்கிறாய்!

கடகம் தாண்டி நான் தொடர்ந்ததால்! இதுவே கடைசி என்கிறாய்!

சிம்மம் கடந்தும் முடியாததால்! பெண் சிங்கம் போல் கர்ஜிக்கிறாய்!

கன்னி உனை எண்ணி கடிதம் எழுத முனைதேன்!

துலாமையும் தாண்டி துள்ளலாய் உன் எண்ணங்கள் தாண்டி செல்லவே!

விருச்சிகத்தில் முடிக்க எண்ணியே விரைந்து நான் எழுத!

தனுசாய் என் மீது அம்பை எய்கிறாய்!

மகரத்தில் இந்த கடிதம் முடித்து சிகரம் தொட எண்ணிய என்னை!

இந்த கும்பம் வந்து துன்பத்தில் ஆழ்த்த!

மீனாகி! விண்மீனாகி!   உனக்கான என் கடிதம் நீண்டு கொண் டே செல்கிறதே! 

வஞ்சியே வஞ்சித்துவிட்டன பன்னிரெண்டு ராசிகளும்!  உன் காதல் கடிதம் முடிக்க முடியாமல் நம் காதல் போல நீண்டு கொண்டே செல்கிறதே!!!

Sinking Boat! Singing Birds!

Sinking Boat! Singing Birds!



One day a happy family of 4 members (Father, Mother, Daughter and Son) planned to go for a picnic to an Island nearby. They started by 4.30 am from home in their car, on the way they were enjoying the beauty of Mother Nature which they hardly get to see in the city they life! The climate was very chill when nearing to the mountains, which confirmed that they are nearing to the river bank which leads to the island. During the travel the bushes increased the blushes and giggling inside the car due to the reminder of college days of the parents.

Once they reached the river bank they could find couple of boats available for riding! They have picked and chosen one among them which was clean & majestic in its look and feel. They got warm welcome from the crew, after sometime the boat started its journey towards an island. All in the boat were enjoying the ride with music and dance on the board. Among the passengers one of them brought their pets (birds) along with them.  After one hour of the happy journey the birds in the cage shouted unusually. All in the crew thought it was out of its joy she is shouting and screaming! Wows enjoy the day!

After sometime the captain of the sensed that water was entering into the boat & remembered that bird was not singing it was alerting! The moment all in the boat came to know the scenario all got panicked and everybody in the boat could sense others panic on their face! The captain arranged for an immediate meeting with his fellow crew people and discussed how to stop the water flowing into the boat.

Captain: How do we block the hole in this boat and save the lives?

Crew 1: it’s simple we will stick patch and save the people.

Crew 2: we will try to drain the water with the buckets, so that it won’t harm the boat and sink.

Crew 3: we can make a hole bigger than the water flowing hole & drain it.

The discussion continued for hours and the ideas were thronging in like anything, by the time the boat was half filled and the hole was increasing in the size.

The entire people in the boat were panicked and screaming for their lives!

The captain addressed the crowd:

Captain: We are under terrible situation that we required specialists to block the hole that happened on the boat! We have informed our head office and they have sent specialist to block the hole!

Crowd: how long it will take for them to reach the spot?

Captain: They have started already with the required materials to block the hole and they may reach any moment from now approximately 1 or 2 hours!

After hearing this, the crowds panic doubled & started screaming for their lives! Many started praying for help from almighty!

The boy in the crowd saw something brown colour eatable peeping from the crew’s kitchen; yes it was tamarind which we use in our food (sweet and sour taste)!  The boy jumped with joy of finding some solution to save their lives! The boy was remembering that, one day when he visited his granny’s house she stuck paste of tamarind to stop the leakage from the utensil which she used to store the water. He was shouting “what an expert my granny was! Who didn’t even step into the school got readymade solution for her problem!” even the A-School, B-School or Z-school people failed to teach us! It’s all the matter of experience that matters a lot rather than the education that teaches us!

 This is how in many cases we react to the problems rather than thinking about the solutions! If a business is facing a churn the resource identifying team (HR department) should be capable of identifying the immediate solutions rather than waiting for an expert to come from outside and fix the problem in this case he/she will take minimum 3 to 6 months to identify the core problem. That’s practically impossible to save the organization which is sinking already! This type of action or reaction will end-up in worsening the situation rather than bettering it! The additional manpower cost will end-up denting more to the organization & make it to sink on faster phase!

chandruganesh: மரத்தை வெட்டுவோம்!

chandruganesh: மரத்தை வெட்டுவோம்!: மரத்தை வெட்டுவோம்! நான் செய்த தவறு என்ன? விதையாய் இருந்த என்னை நிலத்தில் இட்டு தண்ணீர் பாய்ச்சிய விவசாயிக்கு என்னால் ஆன கைமாறாய் வளர்ந...

மரத்தை வெட்டுவோம்!

மரத்தை வெட்டுவோம்!

நான் செய்த தவறு என்ன? விதையாய் இருந்த என்னை நிலத்தில் இட்டு தண்ணீர் பாய்ச்சிய விவசாயிக்கு என்னால் ஆன கைமாறாய் வளர்ந்த பின் பழங்களும், என் கிளைகளில் அவர் பிள்ளைகள் ஊஞ்சல் கட்டி விளையாடி  மகிழ - அதை கண்டு நானும் மகிழ்தேன்! சுட்டு எரிக்கும் சூரியனின் தீ கதிர்களை என் இலைகளில் தாங்கி அவர்களை வெப்பத்தில் இருந்து காத்தேன்! அவர் பிள்ளைகள் சிறு கோவில்கட்டி விளையாட என் மரத்தடி தேர்வு செய்கையில் அந்த இறைவனின் உறைவிடமாக கொள்ள எல்லையில்லா ஆனந்தம் கொண்டேன்! இரவும் பகலும் உறங்காது காற்றில் உள்ள மாசினை அகற்றி அவர்கள் நல் காற்றினை சுவாசிக்க ப்ரயத்தனை செய்தேன்! மனிதர்மட்டும் அல்ல பல பறவைகளின் உறைவிடமாக இருந்து, பறவைகளின் பாசம் பிள்ளைகள் கற்க! நானும் அதை இவர்கள்  மறவாதிருப்பர் என்றே எண்ணியிருந்தேன்!

தன் சிரசில் ஒரு மயிர் நீர்ப்பின், தன் சிறப்பு குன்றி நிந்தனை செய்வர் என்று என்னும் இவர்கள்! நான் ஆண்டுதோறும் என் சிரசில் ஒரு இலை கூட இல்லாது இவர்களுக்காய்  உதிர்த்து மீண்டும் துளிர்ப்பதை இவர்கள் நினைத்து பார்க்கவில்லை! இந்த மரம் குப்பைகளின் களஞ்சியம் என்றே என்னை தூற்றினார்! நான் இவர்களுக்காய் உழைத்த உழைப்பை  இவர்கள் எல்லாம் உணரவில்லை! அது என் குற்றமும் இல்லை! சிறு பிள்ளையாய் இருக்கும் போது என்னோடு தோழமை கொண்ட இவர்கள் இன்று பாரமாய் நினைப்பது எனக்கு வேதனை அழிக்கவில்லை! ஏன்னென்றால் இவர்கள் எல்லாம் பெற்ற தாயையும், தந்தையையும் பாரமென கருதி! தன் குருதியில் இவர்களை உலகிற்கு கொண்டு வந்தவர்களை உதாசீனம் செய்பவர்கள் தானே!  ஈருடல் ஓர் உயிர் என அஃக்னி சாட்சியை தனது மனைவி ஆகியவளையும், தன் உயிரில் உதித்த பிள்ளைகளையும் ஒரு பொருட்டாய் மதிக்காத இவர்களிடம் மனிதம் மறித்து பல காலம் ஆகியது என்பதை என்னை வெட்டும் போது மீண்டும் ஒருமுறை சிந்திப்பதை தவிர என்னால் வேறு என்ன செய்ய இயலும்! மனிதா மரத்தை வெட்டு ! மரம் வெட்டும் உன் மடத்தை (மடத்தனத்தை வெட்டு)! மனிதா! மனிதம் நீர்த்த உன் மடத்தை வெட்டு! மனம் இருக்கும் மனிதர்களை மரமாய் நினைக்கும் உன் மடத்தை மடைமையை வெட்டு! உன்னை சுற்றி உனக்காய் வாழ்ந்த பல உயிர்கள் உண்டு என்பதை உணராத உன் அறியாமையை வெட்டு! மனிதனாய் நீ வாழாமல் மடமாய்! உயிருள்ள ஒரு  ஜடமாய் - இல்லாத ஒன்றை! நிலை இல்லாத ஒன்றை தேடும் உன்னுள் மரமாய் வேரூன்றி இருக்கும் அறியாமையை வெட்டு! வெட்டு! வெட்டு!

-- 

V Chandrasekaran
Mob: 9620922422

மரத்தை வெட்டுவோம்!

மரத்தை வெட்டுவோம்!

நான் செய்த தவறு என்ன? விதையாய் இருந்த என்னை நிலத்தில் இட்டு தண்ணீர் பாய்ச்சிய விவசாயிக்கு என்னால் ஆன கைமாறாய் வளர்ந்த பின் பழங்களும், என் கிளைகளில் அவர் பிள்ளைகள் ஊஞ்சல் கட்டி விளையாடி  மகிழ - அதை கண்டு நானும் மகிழ்தேன்! சுட்டு எரிக்கும் சூரியனின் தீ கதிர்களை என் இலைகளில் தாங்கி அவர்களை வெப்பத்தில் இருந்து காத்தேன்! அவர் பிள்ளைகள் சிறு கோவில்கட்டி விளையாட என் மரத்தடி தேர்வு செய்கையில் அந்த இறைவனின் உறைவிடமாக கொள்ள எல்லையில்லா ஆனந்தம் கொண்டேன்! இரவும் பகலும் உறங்காது காற்றில் உள்ள மாசினை அகற்றி அவர்கள் நல் காற்றினை சுவாசிக்க ப்ரயத்தனை செய்தேன்! மனிதர்மட்டும் அல்ல பல பறவைகளின் உறைவிடமாக இருந்து, பறவைகளின் பாசம் பிள்ளைகள் கற்க! நானும் அதை இவர்கள்  மறவாதிருப்பர் என்றே எண்ணியிருந்தேன்!

தன் சிரசில் ஒரு மயிர் நீர்ப்பின், தன் சிறப்பு குன்றி நிந்தனை செய்வர் என்று என்னும் இவர்கள்! நான் ஆண்டுதோறும் என் சிரசில் ஒரு இலை கூட இல்லாது இவர்களுக்காய்  உதிர்த்து மீண்டும் துளிர்ப்பதை இவர்கள் நினைத்து பார்க்கவில்லை! இந்த மரம் குப்பைகளின் களஞ்சியம் என்றே என்னை தூற்றினார்! நான் இவர்களுக்காய் உழைத்த உழைப்பை  இவர்கள் எல்லாம் உணரவில்லை! அது என் குற்றமும் இல்லை! சிறு பிள்ளையாய் இருக்கும் போது என்னோடு தோழமை கொண்ட இவர்கள் இன்று பாரமாய் நினைப்பது எனக்கு வேதனை அழிக்கவில்லை! ஏன்னென்றால் இவர்கள் எல்லாம் பெற்ற தாயையும், தந்தையையும் பாரமென கருதி! தன் குருதியில் இவர்களை உலகிற்கு கொண்டு வந்தவர்களை உதாசீனம் செய்பவர்கள் தானே!  ஈருடல் ஓர் உயிர் என அஃக்னி சாட்சியை தனது மனைவி ஆகியவளையும், தன் உயிரில் உதித்த பிள்ளைகளையும் ஒரு பொருட்டாய் மதிக்காத இவர்களிடம் மனிதம் மறித்து பல காலம் ஆகியது என்பதை என்னை வெட்டும் போது மீண்டும் ஒருமுறை சிந்திப்பதை தவிர என்னால் வேறு என்ன செய்ய இயலும்! மனிதா மரத்தை வெட்டு ! மரம் வெட்டும் உன் மடத்தை (மடத்தனத்தை வெட்டு)! மனிதா! மனிதம் நீர்த்த உன் மடத்தை வெட்டு! மனம் இருக்கும் மனிதர்களை மரமாய் நினைக்கும் உன் மடத்தை மடைமையை வெட்டு! உன்னை சுற்றி உனக்காய் வாழ்ந்த பல உயிர்கள் உண்டு என்பதை உணராத உன் அறியாமையை வெட்டு! மனிதனாய் நீ வாழாமல் மடமாய்! உயிருள்ள ஒரு  ஜடமாய் - இல்லாத ஒன்றை! நிலை இல்லாத ஒன்றை தேடும் உன்னுள் மரமாய் வேரூன்றி இருக்கும் அறியாமையை வெட்டு! வெட்டு! வெட்டு!

-- 

V Chandrasekaran
Mob: 9620922422